هولوگرام ها تصاویر سه بعدی هستند که توسط فرآیندی به نام هولوگرافی ایجاد می شوند. ایجاد یک هولوگرام مستلزم استفاده از یک منبع نور منسجم مانند لیزر است که سپس به دو پرتو تقسیم می شود. یک پرتو به سمت شیء در حال ضبط هدایت می شود، در حالی که دیگری از آینه منعکس می شود و به عنوان پرتو مرجع استفاده می شود. الگوی تداخل حاصل روی یک صفحه هولوگرافیک گرفته می شود و هولوگرام را تولید می کند.
کیفیت هولوگرام به عوامل مختلفی از جمله نوع نور مورد استفاده، پیوستگی نور و شدت نور بستگی دارد. به طور کلی، نور سفید برای هولوگرافی مناسب نیست زیرا دارای طول موج های متعدد است و منسجم نیست. به این ترتیب، هولوگرام ها معمولاً با استفاده از لیزرهایی ایجاد می شوند که نور را در یک طول موج منفرد ساطع می کنند.
طول موج لیزر مورد استفاده نیز مهم است. طول موجهای کوتاهتر برای ثبت جزئیات دقیق بهتر هستند، اما طول موجهای بلندتر به عمق اجسام نفوذ میکنند. به طور کلی، لیزرهای قرمز با طول موج حدود 633 نانومتر معمولاً برای هولوگرافی استفاده می شوند. با این حال، لیزرهای سبز با طول موج حدود 532 نانومتر نیز به دلیل وضوح بالاتر محبوبیت پیدا می کنند.
پیوستگی نور نیز برای ایجاد یک هولوگرام با کیفیت بسیار مهم است. انسجام به ثبات فاز و قطبش پرتو لیزر در حین حرکت اشاره دارد. هرچه پرتو منسجم تر باشد، هولوگرام به دست آمده واضح تر و دقیق تر خواهد بود. به این ترتیب، لیزرهای با پیوستگی بالا برای هولوگرافی ترجیح داده می شوند.
شدت پرتو لیزر نیز در هولوگرافی نقش دارد. یک پرتو با شدت بالا برای ایجاد یک الگوی تداخل خوب و یک هولوگرام روشن مورد نیاز است. با این حال، یک پرتو بسیار شدید می تواند منجر به نوردهی بیش از حد و از دست دادن جزئیات شود. شدت ایده آل به نوع هولوگرام ضبط شده و حساسیت محیط ضبط بستگی دارد.
در نتیجه بهترین نور برای هولوگرافی لیزری با طول موج تک، پیوستگی بالا و شدت مناسب است. لیزرهای قرمز و سبز معمولا مورد استفاده قرار می گیرند و مناسب بودن آنها بستگی به کاربرد دارد. هولوگرافی با استفاده از نور مناسب به ابزاری قدرتمند برای تحقیق، بیان هنری و حتی ذخیره اطلاعات تبدیل شده است.